Πώς να σβήσεις το στυλό από τον υφασμάτινο καναπέ.

Οικογένειες με μικρά μωρά είναι δύσκολο να αποφύγουν τις μουτζούρες με στυλό από τους καναπέδες, όσο και να προσέχει κανείς ένα μωρό αυτό θα βρει την ευκαιρία και θα «βάλει μια υπογραφή» στον καναπέ.

Δεν χρειάζεται όμως πανικός γιατί έχεις μια πολύ ωραία λύση. Η μουτζούρα με στυλό σβήνει με μωρομάντηλο απλά θέλει λίγη υπομονή, λίγη πραγματικά.
Πάρε ένα μωρομάντηλο και άρχισε να το περνάς πάνω από τη μουτζούρα με λίγο δυνατές κινήσεις και θα δεις ότι σιγά – σιγά θα αρχίζει να ξεθωριάζει το έντονο χρώμα του στυλό και όσο θα επιμένεις τόσο θα εξαφανίζεται.

Ας το δούμε και στις εικόνες βήμα – βήμα.

Εδώ βλέπουμε η «υπογραφή» μιας μικρής Πριγκίπισσας με στυλό πάνω σε υφασμάτινο καναπέ. Αρχικά δεν μαλώνουμε ποτέ το μωρό για κάτι τέτοιο αλλά με ήρεμες κινήσεις και ήρεμη φωνή απομακρύνουμε από τα χεράκια του το στυλό και του δίνουμε ένα ρουφηχτό φιλάκι στα μαγουλάκια και το συγχωρούμε σα να μην έγινε τίποτα!

Με ένα μωρομάντηλο αρχίζουμε να περνάμε με δυνατές κινήσεις πάνω από τη μουτζούρα με υπομονή και επιμονή.

Βλέπουμε το χρώμα από το στυλό έχασε τη δύναμή του.

Εδώ βλέπουμε ότι σχεδόν εξαφανίστηκε.

Κι εδώ έχουμε ένα τέλειο αποτέλεσμα.  

6 Χρόνια «Οξυγόνο»

Σήμερα 15 Σεπτεμβρίου το ιστολόγιο «Οξυγόνο» κλείνει 6 χρόνια λειτουργίας. 

Πριν απο έξι χρόνια νιώσαμε την ανάγκη να δημιουργήσουμε έναν ιστοχώρο, μια δημιουργική διαδικτυακή γωνιά. Το ιστολόγιο αυτό αγκαλιάστηκε από την πρώτη στιγμή με πολύ αγάπη από όλους εσάς και σας ευχαριστούμε πάρα πολύ για τη στήριξη αυτή! Ας ευχηθούμε το έβδομο έτος να είναι ακόμα πιο δημιουργικό με μεγαλύτερη θεματολογία και περισσότερη έμπνευση.

Με εκτίμηση οι διαχειριστές,

Παναγιώτης & Ευδοκία

Ένας νέος Έρωτας μια καινούρια Αγάπη - Ρόζι τη λένε!

 

Ένα καινούριο κεφάλαιο ανοίγεται στη Ζωή του Ρίκου, ένας νέος Έρωτας μια καινούρια Αγάπη έκανε την εμφάνισή της στο σπίτι τη Δευτέρα 30.07.2018

«------    Αυτός είναι ο Ρίκος - Ετών 5
σχεδόν ίδια δεν είναι στα χρώματα;

Και το όνομα αυτής Ρόζι, είναι μόλις 1 έτους, όμορφη / πανέμορφη και ταιριαστή στα χρώματα και τις αποχρώσεις του Ρίκου. Την πρώτη μέρα στο σπίτι δεν ακούσαμε καθόλου τη φωνούλα της, ήταν αρκετά τρομαγμένη και απορημένη για όσα καινούρια βλέπει γύρω της για πρώτη φορά.

Από χθες όμως το πρωί άρχισε η πρώτη συνομιλία ανάμεσα στο Ρίκο και τη Ρόζι. Σε πρώτη φάση από μακριά, μέσα στην ημέρα για κάποιες ώρες τους χωρίζω δωμάτια έτσι ώστε να μη βλέπονται καθόλου και τότε είναι που αρχίζει το μεγάλο «πανηγύρι», τόσο που φοβάμαι μη μου κάνουν οι γείτονες καμιά παρατήρηση από την ένταση που έχει το κελάηδισμά τους.

Η Ρίκα έγινε Άγγελος κι έφυγε ψηλά στον ουρανό.

 Αγαπητοί φίλοι των Μπάτζι (Budgerigar), σας κάνουμε γνωστό ότι η Ρίκα μας, χθες Σάββατο 28 Ιουλίου 2018 το μεσημέρι άφησε την τελευταία της πνοή ύστερα από αρκετά προβλήματα υγείας που είχε εδώ και ένα περίπου χρόνο. Ήταν ένα πολύ δυναμικό παπαγαλάκι γεμάτο διάθεση για ζωή αλλά δυστυχώς δεν στάθηκε τυχερή στα θέματα υγείας της. Δεν θα ήθελα να επεκταθώ σε λεπτομέρειες σας ευχαριστώ όλους εσάς που αγαπάτε αυτά τα αξιαγάπητα μικρά πλασματάκια και που παρακολουθούσατε τις δράσεις της μέσα από τα άρθρα που αναρτούσαμε κατά καιρούς. Τον Αύγουστο θα έκλεινε τα 4 έτη ζωής.

Ο Ρίκος ήδη έχει καταλάβει ότι κάτι δεν πάει καλά, είναι άκεφος και δεν κελαηδά, για το λόγο αυτό τον έχω συνεχώς κοντά μου, δίπλα μου στον ίδιο χώρο που κινούμαι κι εγώ και σήμερα ύστερα από αρκετή προσπάθεια μιλώντας του συνέχεια τον άκουσα κάποια στιγμή να κελαηδάει.

Επειδή δεν θέλω να μου πάθει κάτι κακό και ο Ρίκος μου, σκέφτομαι σύντομα να του φέρω μια καινούρια παρέα.

Όσο για τη Ρίκα, δεν ξέρω τι λέει η θρησκεία για την τύχη των ζώων σε σχέση με τη μεταθανάτια ζωή, ελπίζω κάποτε να τη συναντήσω εκεί ψηλά όταν θα έχουμε πάρει όλοι μας μια άλλη μορφή ζωής και είμαι σίγουρος αν τελικά γίνει μια τέτοια συνάντηση, ότι η Ρίκα ως φτερωτό πλάσμα που έζησε εδώ στη γη, στον ουρανό θα είναι ένας πανέμορφος Άγγελος!

Εκδρομή στις Μυκήνες / Ο Θολωτός τάφος του Ατρέως και το Ναύπλιο!

Το πούλμαν ξεκίνησε περίπου στις 08.00 π.μ.
Ο ενθουσιασμός υπήρχε ζωγραφισμένος στα πρόσωπα όλων. Έναν ολόκληρο χρόνο περιμέναμε αυτή την εκδρομή και επιτέλους η ώρα ήρθε! Ξεκινήσαμε με προορισμό τις Μυκήνες, όσα προσπαθούμε να μάθουμε μέσα από τα βιβλία τώρα θα τα βλέπαμε όλα ζωντανά μπροστά μας και πράγματι όταν φτάσαμε εκεί τα συναισθήματα ήταν ανάμεικτα. Το γκρουπ μπροστά κι εγώ πίσω με βήμα αργό να απολαμβάνω την κάθε εικόνα και να φωτογραφίζω συνεχώς.

Αγαπημένη μου συνήθεια να φωτογραφίζω το πούλμαν που μας μεταφέρει!

Όταν περάσαμε την πύλη και βρεθήκαμε ανάμεσα στα ερείπια η φαντασία άρχισε να ζωντανεύει και όλο ερωτηματικά ξεπηδούσαν από μέσα μας.

- Πόσος κόπος να κτιστούν όλα αυτά, η μία πέτρα πάνω στην άλλη τόσο ευθύγραμμα. Τόσο μεγάλοι βράχοι κι όμως τα έκτισαν!

- Πώς να ήταν οι άνθρωποι τότε, η κορμοστασιά τους, το ύψος τους, το χρώμα τους, οι φωνές τους;

- Ποιοι ήχοι ακούγονταν περισσότερο; Αν εμείς σήμερα ακούμε αυτοκίνητα, κόρνες και μηχανάκια αυτοί τότε τι άκουγαν; Τους ήχους των μετάλλων; Τα πέταλα των αλόγων;

- Πώς να ήταν οι ενδυμασίες τους;

- Πώς να ήταν οι στρατιώτες, οι φρουροί, οι βασιλιάδες;

Ερωτήματα που απαντούν για εμάς οι αρχαιολόγοι μέσα απο τα ευρήματα που έχουν έρθει στο φως και τις λιγοστές πληροφορίες που βρίσκουν πάνω σε αντικείμενα και επιγραφές.

Δείτε τις εικόνες που εξασφαλίσαμε κατά την επίσκεψή μας στο χώρο των Μυκηνών.

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ

 Φωτογραφία με τον αγαπημένο μου Θανάση!

Ακολουθούν εικόνες από το Θολωτό τάφο του Ατρέως.

Και ύστερα στο Ναύπλιο!

 

Όταν κατεβήκαμε από το λεωφορείο τους άκουσα που κανόνιζαν να πάνε για καφέ με όλο το γκρουπ. Εγώ όμως που έβλεπα τον καιρό να θέλει να μας χαλάσει την εκδρομή, άρπαξα τη φωτογραφική μου μηχανή και δεν ακολούθησα το γκρουπ. Σκέφτηκα όσο ο καιρός είναι καλός ας πάω να προλάβω να τραβήξω όσες φωτογραφίες μπορώ. Αργότερα αυτή μου η ενέργεια με δικαίωσε. 

Δείτε στις εικόνες που ακολουθούν το Παλαμήδι, το Μπούρτζι, αγάλματα, την πρώτη Βουλή κ.α 

 Η βροχή που τελικά μας έκλεισε μέσα στις καφετέριες!

Εικόνες μέσα από το πούλμαν.